گفته بودم که شبی بر سنگفرش قلبت دست نوشته هایم را کتیبه می کنم  صبح شد سپیده سر زده است و من بی رمق از راهی که تا نیمه پیموده ام بر اوج  صخره های ناشناخته ی قلبت می نشـــــینم و خاطـــــــــره ها را پس می زنم ..........به یـــــاد می آورم بارها برایت نوشتــه ام < من ٬ و دلتنگ ٬واین شیشه ی خیس . می نویسم وفضا . می نویسم ٬ و دو دیوار ٬ وچندین گنجشک . یک نفر دلتنگ است  >  دلتنگی من نه شیرین ٬نه تلخ و نه مزه ی گس میدهد دلتنگی من به بزرگی فاصله ایست که خوابم را بر هم زد  به دوام لحظه های بی حضور تو.  

بازهم رخوت احساسم را حس میکنم  باز رفتنت را بی هیچ دلیـلی می پذیرم دوباره به همان  « این نیز بگذرد ها » دلخوش میکنم دوباره می ایستم و در گوش دلتنگیها نغمه ی نابودی میخوانم  من به هیچ دل بسته ام . می شود  گذاشت و رفت نمیتوان ماند و جا ماند ٬ باز هم ادامه میدهم  چون پذیرفته ام که همیشه فاصله ایست دچار باید بود و گرنه زمزمه ی حیات میان دو حرف حرام خواهد شد و ... عشق صدای فاصله هاست . صدای فاصله هایی که غرق ابهامند . -ـ نه ٬صدای فاصله هایی که مثل نقره تمیزند و با شنیدن یک هیچ می شوند کدر . 

             عاقبت او هم مرا تنها گذاشت

                   تشنه را در حسرت دریا گذاشت

                      من به ماهیها نگفتم می رود

                         او برید و رفت و من را جا گذاشت

                بر دل دریا نگاهی کرد و رفت

                   اشک را در چشم ماهیها گذاشت

                       با نگاه ساده ی چشمان خود

                           بر نگاهم خطی از رویا گذاشت

                سهم من شبهای بی او طی شدن

                    سهم مجنون را غم لیلا گذاشت

                        در دل شبهای بی پایان درد

                           عاقبت او هم مرا تنهــا گذاشت

    برای تو                                          

تازیانه ی بیرحمی چنان بر سیمای زمانه سیلی می زند که فرصت مرور دفتر گذشته را نمی دهد شاید زمان برای ورق زدن برگهای آتیه سفسطه ای تازه می اندیشد اکنون مثال کودک نو پایی که بادبادک شوقش در جو اندوه گمشده مرگ گلهای اقاقیا را باور کرده ام

                                           ن   اشک دلتنگی .

نوشتن از حسین قلبی پاک میخواهد و قلمی شیوا . و مرا نه قلبی بیگناه را زینت است و نه قلمم را رسایی در کلام . نوشتن خاصِِّ زمینیان است و بزرگ مردان آسمانی را لایق نیست . تنها در این ایام خاکستری که غم بر شانه های آفتاب سنگین است نسیم را به رساندن سلام خالصانه ام قسم داده ام .

                      گناهکاریم را همین دلخوشی بس. 

چشمهای اضطرابت را نظاره کردم 

  آنگاه که در سرداب گور بر جنازه ام آیه ی عشق تلقین کردی

 آرام و دوست داشتنی بود پلک زدنهای خیس و بارانی ات .

خواب دیدم باران می اید تعبیر اشک چشمهای ابری تو بود .

همیشه باران پیک طرا وت است افسوس که نگاه من کویری بود .

 بدان که

   دیر گاهیست ختم احساسم را در رخنه های قلبم جشن گرفته ام .

تکرار کردار نامهربانت را مجازات نمی کنم

قصه های یکی بود یکی نبودت را از بر میکنم .

؛همان که یکی بود یکی نبود یکی رفته بود یکی مونده بود و گریه کرده بود 

                                   ................................

                 پ.ن:   آنفلونزای مرغی از خروس ؟؟؟؟؟

                 پ.ن:کشتیام غرق نشده دریا طوفانی شده ( حیف من و تو نیست غصه بخوریم پس بی خیال )

کجای کتاب خدا نوشته .........

اصلاً هیچی بی خیال ،

باورکن خیلی دنبال اونجایی که گفتی گشتم ولی آخر پیداش نکردم نمیدونم اینجایی که گفتی  کجاس ؟ آخه نرفتم تا حالا !

حتماً میگی من سر به هوام که نتونستم پیداش کنم  نخیر، جنابعالی درست آدرس ندادی فقط گفتی برو به درک برو بمیر

 اول فکر کردم منظورت همون انتهای جنگل قائمه(قبرستون) ولی بعد پیش خودم گفتم اونجا که باید جوازدفن داشته باشم ... موندم تو بیراهه یه آدرس دو کلمه ای که نشد آدرس ! امان از توقعات بیجا !

راستی دیروزبه خاطر این آدرست یه نموره حواسم پرت شد یادم رفت بگم ممنون ...

------- «»

خلاصه برای یک بارم که شده شانس به من رو کرد و کاری کردم که نتیجه خوبی داشت، تو این اوضاع  مورد خوبی بود که کمی احساس خوشحالی کنم البته فقط یک ساعت طول کشید ، چون تازه فهمیدم یک ترم برای کاراموزی باید از استادی راهنمایی بگیرم که .........( خدا رحم کنه ) بعدشم چپ و راست اخبار کذب شنیدم هر چی خوشحالی بود هوتوتو ....

مهسا جون گلم عزیزم 4 بهمن تولدت مبارک ...امیدوارم همیشه شاد باشی و سلامت ، بیشتر از همیشه موفق